Συνέδρια

Wednesday, October 12, 2016

Ιστορίες καθημερινές και όχι μόνο ...

Στον επαγγελματικό μας χώρο, όλοι ερχόμαστε σε επαφή με πλήθος ατόμων, που ο καθένας έχει το δικό του ρόλο. Έτσι και ο πρωταγωνιστής μας, στον επαγγελματικό του χώρο.

Το ζητούμενο δεν είναι ο χώρος στον οποίο βρίσκεσαι, αλλά τα άτομα από τα οποία περιστοιχίζεσαι, ο τρόπος με τον οποίο κινείσαι και συμπεριφέρεσαι και ο τρόπος με τον οποίο ο καθένας διαχειρίζεται τη δική του παρουσία, αλλά και την οπτική του για το άτομό σου. Έτσι, ο πρωταγωνιστής μας είναι κλειστός στον εαυτό του, αποφεύγει να εμπλέκεται, να μιλά, να συζητά παρά μόνο για τα απαραίτητα. Τα πιο κοινωνικά άτομα τους αρέσει να μοιράζονται, να, να, να ...

Ο πρωταγωνιστής μας λοιπόν, ως άνθρωπος, έτυχε να χρειαστεί να απουσιάσει απ' την εργασία του λόγω "ασθένειας."

Στους επόμενους μήνες (χρόνος έκλεισε και βάλε) και τι δεν άκουσε ο πρωταγωνιστής μας! Την ιστορία με τον γάιδαρο και το ζευγάρι την ξέρετε; Κάτι τέτοιο!

Να φανταστείτε... κάποια τέτοια τα είδε και δημοσιευμένα! Επαγγελματικά ιατροσυμβούλια, σου λένε οι ειδικοί (όχι ακριβώς επαγγελματικά, αλλά είπαμε... δεν φωτογραφίζουμε - όποιος θέλει ψάχνει και βρίσκει - google, yahoo και λοιπές μηχανές αναζήτησης).
Βγήκανε και άλλοι ειδικοί ... πονόψυχοι - για να είμαστε και στο κλίμα της εποχής, ας πούμε και σε ιστοσελίδες -  και θέσανε το ζήτημα, άκουσον, άκουσον, πως μετά από επέμβαση, χρειάζεσαι στήριξη λέει, για να επανέλθεις στα καθήκοντά σου, λέει!! Τι γενναιόδωρο εκ μέρους τους!!

Διερωτώμαι εγώ η αδαής, έτσι το εννοούν για κάθε περίπτωση άδειας; Λέτε η απάντηση να ήταν "ναι, oh yes! I do"? Προφανώς μαλώνουνε σε ξένο αχυρώνα. Υπάρχει καθήκον στο χώρο εργασίας που να θεωρείται ως "στήριξη"; Ας αφήσουμε για τώρα τη φιλοσοφία.

Ήρθε η ώρα να ταξιδέψει ο πρωταγωνιστής μας... πτήση πουρνό, πουρνό με την αυγούλα. Η ιατρική εξέταση να γίνει σε προσωπικό χρόνο, σε αργία... Τόσα άκουσε... μην δίνει και δικαιώματα από πάνω!

Εκεί που έκανε ήσυχα κι ωραία το check - in του, ακούει μια γνώριμη φωνή και βλέπει ένα γνώριμο πρόσωπο. Ευγενέστατη κυρία, αξιοπρεπέστατη, με τη στολή της αεροπορικής εταιρίας να έχει βοηθήσει (εξυπηρετήσει θαρρώ είναι ο επαγγελματικός όρος)  τον πρωταγωνιστή μας! Κάπου την ήξερε... πού όμως; (είπαμε ... αυγούλα γαρ).
Περνάνε μέρες, εβδομάδες, μήνες και ξαναβλέπει την εν λόγω κυρία σε υπεραγορά (εκ του μακρόθεν), με τη στολή εργασίας της υπεραγοράς. Καλά, τι γίνεται; Ούτε ερωτική απογοήτευση (όλα σε θυμίζουν, το λέει ο τραγουδοποιός)...

Στίβει το μυαλό του και ... ωσάν κεραυνός του' ρθε! Το ίδιο άτομο που εργαζόταν στην αεροπορική και στην υπεραγορά είχε φανταστική ομοιότητα σε όψη, φωνή και χαρακτηριστικά με άτομο που εργαζόταν στον προηγούμενο χώρο εργασίας του! Ή, αυτό το άτομο έχει δίδυμη αδελφή, έν' απ' τα δύο.

Τώρα, το τι έχει γίνει... ο θεός και τα "μεγάλα φτερά" γνωρίζουν. Και η ίδια. Και ο κύκλος της. Και ο προηγούμενος χώρος εργασίας. Και οι καινούριοι χώροι εργασίας (βιογραφικό δεν έδωσε;) Και κάθε ενδιαφερόμενος και μη (πιθανόν)...

Ο πρωταγωνιστής μας πολύ θα ήθελε να μάθει, αφού ένα κακό προαίσθημα τον τσιγκλάει πως το όνομά του και εδώ έχει χρησιμοποιηθεί. Αφήνει χώρο για εξηγήσεις. Τώρα αν θα του δοθούν, αν θα τις δεχτεί, αν θα τις ακούσει, αν θα τις εισακούσει και τι θα υιοθετήσει... αυτό είναι ένα ολόκληρο κεφάλαιο.